In de toko: schatgraven naar laoswortel

Waar we die vers getrokken laoswortel níet voor kunnen gebruiken? Vanja van der Leeden vertelt het ons.

laos-wortel-toko-gember
Remko Kraaijeveld

Als de term niet besmet was, zou ik laos superfood noemen. De wortelstok van de tropische plant Alpinia officinarum heeft een antibacteriële werking, helpt de spijsvertering, wekt lusten op en zou een lapmiddel zijn voor van alles, van verkoudheid tot kanker. Met dergelijke claims moet je uiteraard voorzichtig zijn, laten we het erop houden dat laos al van oudsher een probaat middel is tegen allerlei kwaaltjes.

Galanga

Ik facebook met culinair historica Lizet Kruyff, die haar boek Indische Planten van Kloppenburgh-Versteegh erop naslaat: ‘…de witte laos wordt in bijna alle gerechten van de rijsttafel gebruikt omdat zij niet alleen een smakelijk ingrediënt is, maar ook op de inwendige organen samentrekkend en zuiverend werkt, wat vooral in Indië nodig is.’ Verder weet ze me te vertellen dat laos - ook wel galanga genoemd - reeds in de middeleeuwen werd gebruikt in Europa, als medicijn en specerij.

De smaak van laos

De wortel is nu vooral populair in de Thaise, Maleisische en Indonesische keuken. De smaak lijkt in de verte op die van neef gember, maar dan frisser en peperiger. De geur is waanzinnig. Heeft iets weg van citrus en is denne-achtig. Intrigerend. Het vlees van de laos die wij kennen (er zijn meerdere soorten) is wittig of crèmekleurig met hier en daar roze uitlopers. Hij bederft sneller dan gember, dus let op. Is hij bruin en slijmerig, dan heeft-ie zijn beste tijd gehad. Ik gebruik altijd verse laos. Je kunt hem prima in de vriezer bewaren en iedere toko heeft de wortel liggen, maar ook mijn Amsterdamse Jumbo. Ik zou graag zien dat meerdere supermarkten hem gaan verkopen, want ik ben grootafnemer. En na het lezen van dit stuk ga jij er ook aan. Nu zit je nog aan de gemberthee, maar over vijf jaar drinken we heet water met schijven laos erin, let maar op.

Laos in de Indonesische keuken

Sinds ik dieper in de Indonesische keuken ben gedoken, heb ik laos nog beter leren kennen. Het is inderdaad zoalsbol Kruyff hierboven beschrijft: Indonesiërs kieperen overal laos in. De Thai ook, trouwens. ‘Onze’ laos hier wordt voornamelijk uit Thailand geïmporteerd. Je kookt de wortel in schijfjes mee in soepen (tom kha en tom yum of Indonesische sayur lodeh) en curry’s. Hij wordt ook fijngewreven en toegevoegd aan boemboe’s. Bijvoorbeeld voor ’s werelds lekkerste gerecht: rendang, als je de CNN’s World’s 50 Best Foods List mag geloven tenminste.

Laoswortel gebruiken

Je komt laos nooit alleen tegen, altijd in combinatie met andere kruiden en dan voert hij niet de boventoon. Of-ie echt niet alléén kon ‘shinen’, vroeg ik me af. Ik maakte er siroop van, maar de smaak was de volgende dag alweer vervlogen. Versgeraspt over gefrituurde kip is lekker, een beetje mierikswortelachtig. Vanwege de vezelige stuctuur kun je er ook laosfloss van maken. Denk aan beef- of fishfloss, maar dan vega! Floss is een enorme smaakmaker, heerlijk met een bord rijst en roergebakken groenten. Het recept vind je in Indorock, dat kookboek dat is uitgeroepen tot kookboek van het jaar.

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Wist je dat